Πρόεδρος της Δημοκρατίας + Πρόεδρος+ Υπουργός Θρησκευτικών Υποθέσεων+ Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου+ Επικεφαλής της ΜΙΤ+ Εισαγγελέας+ Δικαστής
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ¨ΟΧΙ¨..
ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΦΙΣΣΑ
ΛΕΝΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ...
Αυτό όμως δύσκολα θα το «χωνέψει» ο Ερντογάν:συμπατριώτης του από το Ρίζαιο έγραψε τραγούδι σε παραδοσιακό ποντιακό μοτίβο, με στίχο που στηρίζει το «Όχι»!
Στις αρχές του Μαρτίου, έγινε γνωστό στους Βρετανούς, ότι η υπόθεση Jeremy Bedford Turner, θα επανεξεταστεί μετά από μια 13μηνη εκστρατεία εναντίον του, καθώς η Εισαγγελική Υπηρεσία του Στέμματος θα αναθεωρήσει την απόφασή της περί μη άσκησης ποινικής δίωξης εναντίον του.
Το ενδεχόμενο ποινικής δίωξης εναντίον του Turner αφορούσε φερόμενη παλαιότερη αντισημιτική ομιλία του και με αφορμή αυτό το περιστατικό ξεκίνησε πάλι η συζήτηση στην Μ. Βρετανία, για τα «όρια της ελευθερίας του λόγου».
Η πολιτική που τηρεί (ή μέχρι τώρα τηρούσε) η Εισαγγελική Υπηρεσία του Στέμματος (Crown Prosecution Service ή CPS) για υποθέσεις που αφορούν «υποκίνηση» φυλετικού μίσους βάσει του νόμου του 1986, αναφέρει σαφώς ότι η γλώσσα που πρέπει να χρησιμοποιεί ο φερόμενος κατηγορούμενος θα πρέπει να είναι «απειλητική, υβριστική ή προσβλητική.
Τούτο σημαίνει ότι μπορεί ο κατηγορούμενος, μέσα από τα λόγια του, να έχει μία συμπεριφορά ενοχλητική, αγενή ή ακόμα και αποκρουστική, χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι προσβλητική».
Επιπλέον, η CPS έχει καταστήσει σαφές ότι η γλώσσα που χρησιμοποιείται από τον κατηγορούμενο πρέπει να είναι «κατάφωρα καταχρηστική ή προσβλητική» ή να βρίσκεται πέραν κάθε λογικής «κριτικής» κατά της συγκεκριμένης ομάδας, για να είναι έγκυρη η ποινική δίωξη, αφού «είναι απαραίτητο σε μια ελεύθερη, δημοκρατική και ανεκτική κοινωνία οι άνθρωποι να μπορούν δυναμικά να ανταλλάσσουν απόψεις, ακόμα και όταν αυτές μπορεί να προκαλέσουν ενόχληση».
O Jeremy Bedford-Turner (ή Jez Turner), είναι Βρετανός πατριώτης ακτιβιστής, οργανωτής του εθνικιστικού "London Forum".
Οι ειδήσεις τον περιγράφουν ως έναν «ακροδεξιό» και «δραστήριο αντισημίτη» που τώρα βρίσκεται αντιμέτωπος με την κατηγορία του αντισημιτισμού. O Turner σπούδασε στο London School of Economics, εντάχθηκε στο στρατό, από τον οποίον, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, αναγκάστηκε να παραιτηθεί, λόγω συμμετοχής του σε συνεδρίαση του εθνικιστικού Βρετανικού Λαϊκού Κόμματος το 2008.
Η Εισαγγελική Υπηρεσία του Στέμματος συμφώνησε λοιπόν, όπως γράφει η Independent, να αναθεωρήσει την απόφασή της να μην ασκήσει δίωξη στον ακροδεξιό ακτιβιστή που είναι γνωστός για τις δηλητηριώδεις ομιλίες του ενάντια στην «εβραϊκή παγκόσμια τάξη» (“Jewish world order”).
Σε μια ομιλία του τον Ιούλιο του 2015 σε μια “anti-Shorim” εκδήλωση στο Whitehall, απέναντι από την Downing Street, οBedford-Turner είπε ότι«όλοι οι πολιτικοί δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα μάτσο μαριονέτες που χορεύουν στον εβραϊκό ρυθμό και όλα τα κυρίαρχα καθεστώτα στη Δύση τα τελευταία εκατό χρόνια χορεύουν στον ίδιο ρυθμό».
(Shorim = οι "περιπολίες" Εβραίων πολιτών σε συνοικίες που κατοικούν Εβραίοι haredi για λόγους ασφαλείας).
Ισχυρίστηκε ότι η Δύση είναι «σκλάβα» στην «σιωνιστική ατζέντα» η οποία, όπως ισχυρίστηκε, είναι υπεύθυνη για τη Γαλλική Επανάσταση και τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.
Είπε επίσης, ότι η περίοδος κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, όταν στον εβραϊκό λαό απαγορευόταν η είσοδος στην Αγγλία, ήταν ένας «καλός» καιρός για τη χώρα και ζήτησε να απαγορευθεί για μια ακόμη φορά.
Το BBC αναφέρει ότι κατέληξε:«Ας απελευθερώσουμε την Αγγλία από τον εβραϊκό έλεγχο».
Ο Gideon Falter, πρόεδρος της «Εκστρατείας Ενάντια στον Αντισημιτισμό» (CAA), ήταν μάρτυρας της ομιλίας και την ανέφερε στην CPS.
Αλλά μετά από πέντε μήνες, η εισαγγελία αποφάσισε να μην ασκήσει δίωξη εναντίον του, με το επιχείρημα ότι η δίωξη του Bedford-Turner θα παραβίαζε το δικαίωμά του στην ελευθερία του λόγου.
Κατόπιν μιας εκστρατείας 13 μηνών από την CAA, η εισαγγελία δέχτηκε να επανεξετάσει την απόφασή της περί μη άσκησης ποινικής δίωξης κατά του Bedford-Turner.
Η εισαγγελία παραδέχθηκε ότι η προηγούμενη απόφαση ήταν «νομικά εσφαλμένη» και συμφώνησε ότι «απαιτείται μια νέα απόφαση» επειδή η ελευθερία του λόγου δεν επεκτείνεται στην «ρητορική μίσους».
Συμφώνησε μάλιστα η εισαγγελία να «συμβουλεύεται» την CAA στο μέλλον κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με παρόμοιες υποθέσεις εναντίον του εβραϊκού λαού και σχετικά με το πόσο μπορεί η κάθε περίπτωση να θεωρείται «ρητορική μίσους» ή ελευθερία του λόγου.
Ο δικηγόρος Brian Kennelly QC, που ετοιμάζεται να οδηγήσει την υπόθεσή της CAA στο Ανώτατο Δικαστήριο, είπε στην Independent ότι υπάρχει ανησυχία ότι η εισαγγελία είναι πολύ αργή στο να δρα εναντίον της ρητορικής μίσους και περιμένει να συμβούν πραγματικές απειλές βίας, ακόμη και αν ο νόμος δεν το απαιτεί αυτό κι ότι παραλείπει να λάβει το αντισημιτικό έγκλημα στα σοβαρά.
Σχεδόν την ίδια ακριβώς περίοδο με τις παραπάνω εξελίξεις στην υπόθεση Turner, έλαβε χώρα στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ, η ετήσια Συνδιάσκεψη της οργάνωσης “Stand With Us”, μίας «μη κερδοσκοπικής οργάνωσης» που ιδρύθηκε το 2001
και αποτελεί μια λομπίστικη ομάδα που προωθεί τα συμφέροντα του κράτους του Ισραήλ, λειτουργώντας ως ‘Hasbara’, ένας εβραϊκός όρος που αναφέρεται σε δημόσιες προσπάθειες διπλωματίας για λογαριασμό του Ισραήλ.
Στο, για πολλούς, υπερ-σιωνιστικό ‘Stand With Us’, μίλησε και ο Alan Dershowitz, ο 78χρονος εβραϊκής καταγωγής, λίμπεραλ και υποστηρικτής των Δημοκρατικών, συγγραφέας, καθηγητής πανεπιστημίου και μεγαλο-δικηγόρος, (υπήρξε μεταξύ άλλων συνήγορος του διάσημου Αφροαμερικάνου αθλητή και ηθοποιού
O. J. Simpson στην υπόθεση δολοφονίας της πρώην γυναίκας του και του δισεκατομμυριούχου εβραϊκής καταγωγής Jeffrey Epstein που κατηγορήθηκε για παιδεραστία και κύκλωμα ανήλικων σκλάβων του σεξγια τον ίδιον και τους διάσημους φίλους του, μεταξύ των οποίων και ο Μπιλ Κλίντον) που αυτοπροσδιορίζεται ως «εκκοσμικευμένος Εβραίος» (secular Jew) και ο οποίος έχει κατηγορηθεί ως «αξιοσημείωτος ψεύτης» από τον Noam Chomskyκαι «serial λογοκλόπος» από τον Norman Finkelstein.
Εκεί είπε : «Λένε ότι οι Εβραίοι είναι πάρα πολύ ισχυροί, πολύ δυνατοί, πολύ πλούσιοι, ότι έχουμε τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης, ότι έχουμε πάρα πολύ αυτό, πάρα πολύ εκείνο και συχνά απολογητικά αρνούμαστε την ισχύ μας και τη δύναμή μας.Μην το κάνετε αυτό!»
«Εμείς (“We”, προφανώς οι Εβραίοι) έχουμε κερδίσει το δικαίωμα να επηρεάζουμε τη δημόσια συζήτηση, έχουμε κερδίσει το δικαίωμα να ακουγόμαστε, έχουμε συνεισφέρει δυσανάλογα στην επιτυχία αυτής της χώρας (ΗΠΑ)».
"Κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί ποιος περιλαμβάνεται σε αυτό το “WE” που έχει συμβάλει τόσο πολύ στην “επιτυχία” της Αμερικής. Είναι αυτός που αναφέρεται ως πελάτης του και στενός του φίλος Jeffrey Epstein που έγινε προαγωγός ανήλικων κοριτσιών στους ελίτ;
Μήπως το “WE” περιλαμβάνει τον Alan Greenspan, που οδήγησε τη χώρα στην γενοκτονία της μεσαίας τάξης; Ή ίσως στο “WE” βρίσκονται όλοι εκείνοι οι Εβραίοι τραπεζίτες της Wall Street, όπως οι Goldmans, οι Sachs και οι Soroses - εκείνοι που, σε καθημερινή βάση, στοιχηματίζουν πάνω στο αμερικανικό μέλλον και την παγκόσμια οικονομία; Και είναι σχεδόν βέβαιο, ότι στο “WE” ο Dershowitz περιλαμβάνει τον Haim Saban και τον Sheldon Adelson που έχουν καταφέρει να καταντήσουν την αμερικανική πολιτική απλά μια εσωτερική σιωνιστική υπόθεση.
Στον κόσμο μας, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι οι Εβραίοι είναι «πολύ ισχυροί», «πάρα πολύ πλούσιοι» ή ότι «ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης.»Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι οι ίδιοι οι Εβραίοι είναι σπάνια απολογητικοί για την εκτεταμένη και παραφουσκωμένη δύναμή τους.
Στην πραγματικότητα, όπως ο Dershowitz,οι περισσότεροι Εβραίοι έχουν την τάση να καυχώνται για τις διάφορες πτυχές της εβραϊκής κυριαρχίας και, την ίδια ώρα που επαίρονται, χρησιμοποιούν κάθε τέχνασμα για να φιμώσουν οποιονδήποτε άλλο που δείχνει αυτή τη δύναμη.
Όπως υποστηρίζω εδώ και πολλά χρόνια, η εβραϊκή δύναμη είναι η ικανότητα να καταστέλλεται η συζήτηση σχετικά με την εβραϊκή δύναμη".
Ενώ όλοι αυτοί που μέχρι πρότινος ελεεινολογούσαν κατά του Τραμπ –με πρώτη την Χίλαρι Κλίντον- έχουν γίνει θερμοί υποστηρικτές του, μετά την δολοφονική επίθεση στην Συρία, το κίνημα της «Εναλλακτικής Δεξιάς» (Alt-Right), που στις πρόσφατες εκλογές είχε υποστηρίξει τον Τραμπ καταδίκασε αυτόν και την επίθεση.
Χαρακτηριστικό της οργής και της απογοήτευσης των Αμερικανών πατριωτών είναι το άρθρο του Hunter Wallace στο Occidental Dissident, το οποίο και σας μεταφέρουμε, για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας:
«Εμείς δεν ψηφίσαμε για άλλον έναν «ηγέτη του ελεύθερου κόσμου.» Αντίθετα, καταψηφίσαμε έναν ηγέτη που θα είναι ο αστυνομικός του κόσμου. Καταψηφίσαμε το δόγμα της Δύσης για τα «ανθρώπινα δικαιώματα». Καταψηφίσαμε το βάρος της Αμερικάνικης Αυτοκρατορίας. Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, καταψηφίσαμε τους ατελείωτους ξένους πολέμους στη Μέση Ανατολή που μαίνονται από την παιδική μας ηλικία, γιατί θέλαμε να ξεφύγουμε από αυτό το τέλμα.
Δεν θέλουμε να έχουμε απολύτως καμία σχέση με αυτό το τέλμα και κυρίως με το να διεξάγουμε περιφερειακούς πολέμους για λογαριασμό των «συμμάχων μας», όπως είναι το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, κ.λπ., κ.λπ.
Να κάνω μια ερώτηση στον «ηγέτη του Ελεύθερου Κόσμου»: γιατί στην ευχή θα πρέπει να ενδιαφερόμαστε για τον «Ελεύθερο Κόσμο»; Είδες την τρομοκρατική επίθεση στη Σουηδία το πρωί; Αυτό είναι αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει. Αυτό είναι το πρόβλημα που εκλέχτηκες να λύσεις. Είτε πρόκειται για το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία, τη Γαλλία ή τη Γερμανία, «οι ηγέτες του ελεύθερου κόσμου» είναι ανίκανοι να προστατεύσουν τους πολίτες.
Δεν είμαστε στην ίδια πλευρά με την Άνγκελα Μέρκελ και τον Mark Rutte σε οποιονδήποτε «Ελεύθερο Κόσμο». Στην πραγματικότητα, σε πολλούς από εμάς στην Alt-Right απαγορεύτηκε η είσοδος στο Ηνωμένο Βασίλειο της Theresa May. Μας απαγορεύτηκε επειδή είχαμε το θράσος να επισημάνουμε ότι οι χώρες μας επιβαρύνονται από μια άχρηστη πολιτική τάξη που είναι ενωμένη για τον σκοπό της αυτοκτονίας της Δύσης από την μία και της εκτόξευσης πυραύλων Tomahawk στη Συρία από την άλλη, ως μια επίδειξη της δήθεν «ηθικής ανωτερότητάς» τους.
Κουράστηκα από την ηθικολογία ενός αποτυχημένου πολιτικού κατεστημένου το οποίο δεν έχει καμία αίσθηση πίστης προς τους δικούς του ανθρώπους και που είναι πραγματικά σε πόλεμο με τους δικούς του ανθρώπους. Η αλλαγή του καθεστώτος θα πρέπει να αρχίσει στις πατρίδες του «Ελεύθερου Κόσμου» στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, όχι στις ερήμους του Ιράκ ή τη Συρία, για χάρη των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» ή της «δημοκρατίας».
Η φυλλάδα «Το Ποντίκι», δικαιώνοντας πλήρως την νοοτροπία αρουραίου που διέπει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την δημοσιογραφία, πρόσθεσε με την σειρά της ένα ακόμη παραληρηματικό άρθρο-πιλάφι στην μακροχρόνια «χρυσαυγιάδα».
Ακόμη, όμως, και μέσα από το γεμάτο εμπάθεια, παραπληροφόρηση και μίσος αυτό κείμενο, είναι έκδηλη η ανησυχία για το γεγονός ότι η έκβαση της δίκης δεν πάει καθόλου (μα καθόλου) καλά για τους ενορχηστρωτές αυτής της σκευωρίας και τους συνοδοιπόρους της.
Αυτό φαίνεται με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο από την τελευταία παράγραφο του κειμένου, όπου διαβάζουμε τα εξής: «Άλλωστε μεταξύ τόσο των νομικών κύκλων όσο και της πλειονότητας των πολιτών ελάχιστοι είναι αυτοί οι οποίοι πιστεύουν ότι η τελική έκβαση της εν εξελίξει πολύκροτης δίκης σχετικά με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και γενικότερα τα εγκλήματα που διέπραξαν τα Τάγματα Εφόδου της νεοναζιστικής οργάνωσης θα καταδικάσει τους αληθινούς ενόχους…».
Βέβαια, για τις συμπλεγματικές μαρξιστικές γραφίδες του "Ποντικιού" οι "αληθινοί ένοχοι" είναι ο Αρχηγός και οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής και για κακή τους τύχη θα αθωωθούν πανηγυρικά!
Είναι ολοφάνερο ότι οι συκοφάντες της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ έχουν αντιληφθεί περίτρανα ότι οι αηδίες περί «εγκληματικής οργάνωσης» έχουν πεταχθεί επί της ουσίας στον κάλαθο των αχρήστων και προσπαθούν «να χρυσώσουν το χάπι» με τέτοιου είδους αναφορές.
Το ότι η πλειονότητα των Ελλήνων και οι (σοβαροί) νομικοί κύκλοι πιστεύουν ότι θα αθωωθεί η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αποτελεί όντως μια πραγματικότητα. Αυτό, όμως, γίνεται για πολύ διαφορετικούς λόγους απ’ αυτούς που ισχυρίζεται η συγκεκριμένη φυλλάδα και οι λοιποί συμμετέχοντες στην «χρυσαυγιάδα».
Γίνεται επειδή όλοι σχεδόν έχουν αντιληφθεί το αβάσιμο της συγκεκριμένης δίωξης και ότι αυτή έγινε καθαρά για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας.Γι’ αυτό άλλωστε, κρατά τόσο πολύ σε μάκρος η διάρκειά της.
Ακριβώς επειδή η τελική έκβασή της, με την Αθώωση και Δικαίωση της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, όχι μόνο θα γυρίσει μπούμερανγκ στους εμπνευστές της σκευωρίας, αλλάθα αλλάξει άρδην και το πολιτικό σκηνικό της Χώρας.
Στην ξεκάθαρη ομολογία ότι οι Εθνικιστικές Ιδέες της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ έχουν ιδιαίτερη ανάπτυξη και απήχηση στην Ελληνική Νεολαία προέβη ο ανεπάγγελτος και παιδί του κομματικού σωλήνα, νυν αρχισταλινίσκος του Καπιταλιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), Δημήτρης Κουτσούμπας, στην τελική ομιλία του στο 20ο συνέδριο του συγκεκριμένου ιδεολογικοπολιτικού μορφώματος.
Συγκεκριμένα, σε ένα μέρος της «και τώρα μπορείτε να πάτε να κοιμηθείτε» ομιλίας του, ο τρόφιμος του Περισσού δήλωσε τα εξής:
«Πρέπει πιο πολύ να γνωρίσουμε βαθύτερα πλευρές που αφορούν νεολαία, μικρές και πολύ μικρές ηλικίες. Χρειάζεται καλύτερα να μάθουμε να αξιολογούμε, να ιεραρχούμε ζητήματα. Ιδιαίτερα πρέπει να σκύψουμε σε απόψεις και τάσεις που αναπτύσσονται μέσα στη νεολαία. Ποια ακριβώς επίδραση έχει το φασιστικό ρεύμα, η Χρυσή Αυγή και όχι μόνο, οι αντιδραστικές απόψεις μέσα στη νεολαία».
Αναμφίβολα, πρόκειται για μια προβληματισμένη όσο και απελπισμένη παραδοχή του νυν διεκπεραιωτή των υποθέσεων αυτού του κομματικού μαγαζιού, ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ έχει ισχυρή επίδραση στους χώρους της Νεολαίας, ακόμη και στις μικρές ηλικίες.
Φυσικά, δεν μας είπε κάτι το οποίο δεν γνωρίζαμε ο «γλείφτης» του Στάλιν, καθώς αποτελεί μια αναμφισβήτητη διαπίστωση.
Έχει, όμως, άλλη αξία και σημασία να αναγνωρίζεται αυτό από τον εκφραστή ενός απόλυτα συστημικού φορέα, ο οποίος παρατηρεί με ανησυχία και κρυφή οργή ότι η λάσπη και η συκοφαντία του καθεστώτος που ο ίδιος και το κόμμα του υποστηρίζει με σθένοςόχι μόνο δεν πτοούν την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, αλλά αντιθέτως δίνουν στο Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα την αίσθηση και την αίγλη της πραγματικής αντισυστημικής και επαναστατικής δύναμης που μπορεί να εκφράσει την Ελληνική Νεολαία.
Η σοφή λαϊκή παροιμία, λέει πως «οι πεινασμένοι καρβέλια ονειρεύονται». Και συνεχώς επιβεβαιώνεται στην πράξη…
Έτσι, βρίσκοντας αφορμή από τον «περίεργο» τραυματισμό ατόμου, που προβοκατόρικα αποδίδεται στους… συνήθεις υπόπτους χρυσαυγίτες, η πεινασμένη για εξουσία, μίζες και χρήμα κλεφτουριά του ΠΑΣΟΚ εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία ονειρεύεται… προϋπολογισμούς:
«Οι νεοναζί έδειξαν για ακόμη μια φορά το αποτρόπαιο πρόσωπο τους. Επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά ότιη βία τους «επιχορηγείται» από τον προϋπολογισμό της Βουλής. Απαιτούνται θεσμικά μέτρα. Η Δημοκρατία οφείλει να αυτοπροστατεύεται. Φτάνει πια».
Πάντα εκεί ο νους τους, στο φαΐ! Δεν ξεκολάνε με τίποτα!
- Κατά τα άλλα, οι ιδρυτές του αναρχοκομμουνιστικούπαρακράτους των Εξαρχείων και μόνιμοι συνήγοροι υπερασπίσεως των ληστών και δολοφόνων της 17Ν., του ΕΛΑ και των λοιπών ανδρεοπαπανδρεϊκών συμμοριών, καλά θα κάνουν να μη μιλάνε περί βίας!
Είναι πάμπολλες οι φορές, που έχουμε προκαλέσει δημοσίως τους σπάγκους του Περισσού, να πάψουν να μιλούν γενικώς και αορίστως για «κεφάλαιο» και να το ονοματίσουν.
Και βέβαια, δεν το κάνουν γιατί έχουν το λόγο τους… Που δεν είναι άλλος, από το ότι όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες στην Ελλάδα είναι σαρξ εκ της σαρκός του… τιμημένου! Κάποιοι δε εξ’ αυτών, το ομολογούν κιόλας!
Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που ο μεγαλοκαρχαρίας Πέτρος Κόκκαλης δήλωσε υπερηφάνως την παρουσία στο συνέδριο της κουκουεδίας, από τους λογαριασμούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Υπενθυμίζοντας, πως συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση, καθώς ο παππούς του –του οποίου φέρει το όνομα και δημοσιεύει μια φωτογραφία του από τα λημέρια των κομιτατζήδων του ΔΣΕ- ήτανε «υπουργός» Υγείας στη συμμορίτικη ψευτοκυβέρνηση του βουνού, που αγωνιζόταν για την Μεγάλη Βουλγαρία!
Ο δε πατήρ, είναι γνωστό πως έγινε αυτό που έγινε (μεγιστάνας του πλούτου) στην Ανατολική Γερμανία, με τις… κακές γλώσσες να επιμένουν πως όλα τα οφείλει στην συνδρομή της διαβόητης Στάζι.
- Τελικά, υπάρχει σ’ αυτή τη χώρα ένας ολιγάρχης που να μην είναι με το κόμμα του… λαού;
Ο ευρών αμειφθήσεται!
- Αλήθεια, πως γίνεται φτωχοί άνθρωποι (γιατί δυστυχώς υπάρχουν και τέτοιοι – λίγοι πλέον, γιατί ο πολύς κόσμος τους έχει πάρει χαμπάρι…) να ψηφίζουν το ίδιο κόμμα με τους μεγαλοκαρχαρίες, Κοκκαλαίους, Μπομπολαίους και ΣΙΑ:
Ο γράφων, είχε το θλιβερόν προνόμιον να ζήση το δράμα του παιδομαζώματος, αφού έλαβε μέρος «εν τω μέτρω των δυνάμεών» του σ' αυτό! Προπαντός έζησε τούτο, όταν ετέθηκε επικεφαλής του στο Παραπέτασμα ως υπεύθυνος οργανωτής του.
Λίγες γραμμές διά την «σταδιοδρομίαν» μου.
Το 1941 με την υποδούλωσιν της πατρίδος μας στον Χιτλεροφασισμό, ηκολούθησα με πατριωτικήν συνείδησι και με αγαθή πάντοτε πρόθεσι, όπως έκαμον οι πιο πολλοί Έλληνες -έναν δρόμο που, όπως ενόμιζα, θα μας οδηγούσε στην απελευθέρωσι της πατρίδος και θα μας επανέφερε την προτέρα γαλήνη.
Δυστυχώς, ο μανδύας τον όποιον προσωπικώς εφόρεσα ήταν ερυθρός. Και κάτω από αυτόν, όπως ήταν επόμενον, άρχιζα να οραματίζομαι μίαν Ελλάδα όχι «που ανθεί φαιδρά η πορτοκαλέα και θάλλει η ελαία», άλλα κάποιαν άλλη «χωρίς βασιλείς και άρχοντες, ή άρχοντες και δούλους· χωρίς καταπιεζομένους, εκμεταλλευτάς και εκμεταλλευόμενους». Γενικά μια κοινωνίαν, αν όχι κοινωνίαν αγγέλων, τουλάχιστον κοινωνίαν αγίων. Και διά τα ιδανικά αυτά εργάσθηκα με αρκετόν ζήλον, θυσιάσας πολυμελή οικογένειαν, προσωπικά συμφέροντα κ.λπ.
Τα τραγικά γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1944 και τα μεσολαβήσαντα γεγονότα μέχρι του 1947, μολονότι μού έβαλαν πολλά ερωτηματικά, δεν τους έδωσα καμμία απάντησι, διότι δεν μ' άφησε ο «επαναστατικός παλμός». Το 1947 με άρπαξε το ΚΚΕ, με «ενηγκαλίσθη» και με περιέβαλε με αρκετές «τιμές»! (Συντάκτην κομμουνιστικής εφημερίδος, οργανωτήν της «Λαϊκής Παιδείας» διά την Ελλάδα, γενικόν επιθεωρητήν της «Λ. Παιδείας» στη Δυτ. Μακεδονία και Ήπειρον!). Θα ήταν παράλειψις να ισχυρισθώ, ότι δεν ειργάσθην φιλότιμα.
Τον Μάρτιον του 1948, το άδειασμα των χωριών της Δυτ. Μακεδονίας, απ τα γεγονότα του παιδομαζώματος, μου αφήρεσε προσωρινά την «λεοντή» των αξιωμάτων, διότι εξέλειπαν οι «πελάται» (παιδιά), πλην όμως με ετεποθέτησε σε θέσι όπου εδοκίμασα το δράμα του παιδομαζώματος. Εκεί, στον διαχωρισμό γονέων και παιδιών, εδοκίμασα τις περισσότερες συγκινήσεις, ακούοντας τας γοεράς κραυγάς μανάδων, που απ’ τις αγκάλες τούς άρπαζαν τα παιδιά στα σύνορα και τα έστελναν στο Παραπέτασμα!
Σε συνέχεια, μου επεφύλαξε το ΚΚΕ μεγαλυτέραν «τιμήν». Με διώρισε «Γενικόν επιθεωρητήν του παιδομαζώματος» και κλήθηκα να «παράσχω τας υπηρεσίας μου» περιοδεύσας αρκετές φορές τις χώρες του Παραπετάσματος...
